كامبوزيا پرتوي: سرنوشت «سينماي كودك» را به بخش خصوصي 
نسپاريد
كارگردان سينماي كودك و نوجوان ايران گفت: متاسفانه امروز سينماي كودك نيز در كشورمان گرفتار مافياي توليد و پخش شده است و اگر ميخواهيم سينماي كودك شكوفا شود بايد دولت از اين سينما حمايت كند.
كارگردان «گلنار» و «ماهي» در گفتوگو با خبرنگار سينمايي فارس در مورد وضعيت امروز سينماي كودك در ايران، گفت: زماني در دهه شصت خورشيدي با برنامهريزي و آيندهنگري مناسب از طرف مقامات مسئول دولتي، گروه سينمايي كودك به وجود آمد ولي امروزه متأسفانه اين گروه وجود ندارد.
پرتوي ضمن اشاره به توليد فيلمهاي موفق و پرفروش كودك در دهه 60 و 70 ، افزود: در واقع، امروز مسئله مهم براي سينماي كودك، اكران نابهسامان سينماي ايران است كه وضع بسياري بدي دارد و فيلمهاي كودك، جايي در ميان اين وضعيت اكران ندارند.
وي با اشاره به اينكه فيلمهاي كودك را بايد در دسته فيلمهاي خاص طبقهبندي كرد، گفت: اكثر فيلمهايي كه خارج از جريان مافياي اكران در سينماي ايران قرار داشته باشد، خوب اكران نميشود و فيلمهاي خاص نيز كه رسماً به نمايش در نميآيند، بنابراين حتي در صورت ساخت آثار سينماي كودك نيز نميتوان به جذب مخاطب توسط اين آثار اميدوار بود.
پرتوي در ادامه، در مورد مشكلات موجود توليد در سينماي كودك، افزود: نوآوري موضوع مهمي است كه نبود آن در سينماي كودك، شديداً حس ميشود. نپرداختن به مسائل نو و ساده انگاشتن سينماي كودك توسط سينماگر، از همان ابتداي پايهگذاري اين سينما موجود بود و باعث عدم پيشرفت اين سينما شد.
وي تصريح كرد: با اين ديدگاه، فيلمسازان با استفاده از تكنيكهاي و روشهاي قديمي به ساخت فيلم كودك ادامه دادند كه در اين مسير، عدم نوآوري باعث ضعيف شدن سينماي كودك شد.
پرتوي افزود: وقتي در سال 67 فيلم «گلنار» را ساختم و از عروسكهاي تمام قد در آن استفاده كردم، براي ساخت فيلم «گربه آوازهخوان» در سال هفتاد از تكنيك عروسكي پيشرفتهتري استفاده كردم و اگر امروز هم بتوانم فيلم عروسكي بسازم، بايد از تكنيك پيشرفتهتري در زمينه كار عروسكي استفاده كنم و گام بزرگتري بردارم.
وي گفت: پيشرفت كه در واقع بايد در ذات اين سينما قرار داشته باشد، كاملاً از بين رفته و براي همين، فيلمهاي عروسكي و كلاً سينماي كودك ايران پيشرفت چنداني نكرده است.
سازنده «بازي بزرگان» و «ننه لالا» در ادامه افزود: مشكل ديگر وضعيت روز سينماي كودك، مربوط به سينما در شهرستانها است. سينما تنها در تهران و مراكز استان حالت خانوادگي دارد و براي همين حتي در صورت ساخت و اكران فيلم كودك نيز، مخاطبان اين سينما در اكثر نقاط ايران محروم هستند. به عبارتي ديگر اين قشر تنها در مواردي مثل جشنواره رشد يا جشنواره فيلم كودك، قادر به ديدن فيلمهاي خاص خودشان هستند.
پرتوي در پايان، در مورد راه حل شكوفا شدن مجدد سينماي كودك به فارس گفت: بايد بخش دولتي از فكرهاي تازه حمايت كند چون بخش خصوصي، قدرت ريسك روي يك كار تازه را ندارد و لزوما بايد بخش دولتي از اين افكار حمايت كند. ما افكار نوين و بزرگي داريم كه بخش خصوصي به آن بها نميدهد و اگر ميخواهيم سينماي كودك شكوفا شود بايد دولت از آنها حمايت كند.
ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386 توسط tooltip| لينک ثابت
|
